wijkmanager David Kooi: ‘samenwerking en bewonersparticipatie onmisbaar voor leefbaarheid Kalf’
geplaatst op: 16-4-2010
‘Het kost je een jaar voordat je resultaat ziet zeiden ze ‘
Door Robert Kruijshaar
-Kalf- David Kooi is ongeveer een half jaar wijkmanager van de wijken ’t Kalf en Kogerveld. Heeft hij al plannen gemaakt en ziet hij al resultaat van zijn werk? Tijd voor een tussenbalans. “De wijkmanager werkt samen met wijkbewoners aan het verbeteren van de kwaliteit van de wijk. Hij is de contactpersoon voor uw wijk, hij kijkt naar de wensen en behoeften in de wijk en maakt samen met u als bewoner en andere betrokken partijen plannen voor de ontwikkeling van de wijk”. Dit zegt de gemeente Zaanstad op haar website. De meeste tijd gaat zitten in het uitwerken van ideeën, netwerken, het stimuleren van samenwerken door instanties en instellingen en in het overleggen daarmee. Het duurt dus geruime tijd, voordat de man in de straat er iets van merkt. Kooi bevestigt dit: “Toen ik begon als wijkmanager zeiden ze tegen mij: het kost je een jaar voordat je resultaat ziet “. Hoe hij wijkmanager is geworden? Kooi, nuchter: “De functie was vacant en ik heb gewoon gesolliciteerd. Daarvoor was ik manager bij een grote zorginstelling”. Het managen is dus niet nieuw voor hem. Wijkmanager is een fulltime baan. “Toen ik begon werkte ik nog niet voor een bepaalde wijk.” Gaandeweg is dit geworden zoals het nu is, hij heeft ’t Kalf en Kogerveld (met Hofwijk en Slachthuisbuurt) onder zijn hoede. Ideale wijk Hoe ziet Kooi’s ideale Kalf eruit ? “Zoals ‘t nu is: met een dorps karakter en met veel groen. Maar wel met grotere leefbaarheid en meer bewonersparticipatie. Om dit te bereiken moeten samenwerkings-verbanden worden gelegd”, stelt hij. Dit ziet Kooi dan ook als zijn persoonlijke uitdaging. ‘Een podium bieden voor initiatieven vanuit de wijk’ is zijn doel. Het realiseren van die ideeën, zoals de Evean Nieuw Groenland pas, vind hij daarom ook zijn succes. Het ultieme voorbeeld van hoe het volgens hem moet: ‘bewoners vroegen mij om de voetpaden in orde te maken voor hun buurman die slecht ter been is’. Woonservicewijk ‘t Kalf vergrijst. Ouderen trekken amper weg omdat zij hier met plezier wonen, en jongeren gaan de deur uit. En na het overlijden van de partner blijft de langstlevende hier wonen. Een wijk waarin je kunt blijven wonen, al wordt je minder mobiel of heb je hulp of verzorging nodig om zelfstandig te kunnen blijven wonen. “Een wijk met alle typen woningen en met wegen die ook met de rollator goed begaanbaar zijn”, zo omschrijft Kooi de term woonservicewijk. Een wijk ‘voor alle leeftijden’, noemt hij het. Mooier kan het niet, zou je denken. Maar daarvoor zijn voorzieningen nodig. Kooi vindt de wijk Westerkoog een mooi voorbeeld van zo’n woonservicewijk. Of ’t Kalf een woonservicewijk word, hangt volgens Kooi af van ‘geld en organisatorische mogelijkheden’. Zaanstad beslist dit volgend jaar. Evean Nieuw Groenland wil bewoners langer zelfstandig kunnen laten wonen en ziet voor zichzelf daarin een centrale rol. Omdat het centraal in de wijk ligt, bij de winkels en het openbaar vervoer kan het omwonenden gemakkelijk haar diensten aanbieden.’t Kalf heeft wel voorzieningen als een verzorgingshuis en een tandarts, Kogerveld echter weinig. Vanwege de kostenbesparing wil Kooi , niet in Kogerveld die voorzieningen creëren, maar de Kogervelders de mogelijkheden van ’t Kalf laten gebruiken. De ENG-wijkpas voor 55 plussers, ook een initiatief van Evean Nieuw Groenland, past dan ook helemaal in Kooi’s manier van denken. Die pas geeft recht op het gebruik maken van alle faciliteiten van het verzorgingshuis, en op korting op alle maaltijden en activiteiten. Ook kan Nieuw Groenland alarmeringsvoorzieningen in de woning van wijkbewoners regelen.
wijkbudgetten “Er zijn vier wijkbudgetten” vertelt Kooi. “Allereerst het Leefbaarheidbudget en een voucherbudget. De bewoners bepalen waaraan deze worden besteed.” Dan is er een Functioneringsbudget voor de kosten van het wijkoverleg. Tenslotte is er nog een klein potje voor de inrichting van de openbare ruimte. Kooi draagt praktische keuzes en - plannen een warm hart toe. Dit blijkt wel uit zijn steun aan het plan van zorgcentrum Evean Nieuw Groenland, om dit een belangrijke buurtfunctie te geven. Natuurlijk werkt Kooi ook verder aan het verwezenlijken van de plannen die al onder de vorige wijkmanagers ontstonden. Zo kwamen de Kalvers met het idee om bloembakken in de wijk te plaatsen naar de vorige wijkmanager, Eric van Druenen. 30 bakken worden binnenkort verspreid over ’t Kalf geplaatst. Dit kon niet eerder, wegens het koude winterweer. De middelen die Kooi heeft voor het managen van ‘t Kalf zijn beperkt. Zo is er maar één Gebiedscoördinator Handhaving, die controleert of de regels van de algemene politieverordening (AVP) in de wijk worden nageleefd. En zij moet haar tijd ook nog verdelen over heel Zaanstad Noord. Daarnaast is er nog een Milieucoördinator die de milieuzaken in Zaanstad Noord handhaaft. Kooi lijkt door het maken van praktische keuzes en plannen met een beperkt budget het maximale te willen bereiken. Hij denkt een heel eind in de goede richting te komen door ‘gerichter te handhaven’ dan in het verleden gebeurde. “Als bewoners problemen en misstanden in hun wijk melden kan sneller worden opgetreden” zegt Kooi. “Mensen kunnen die zaken snel melden via het gemeentelijk telefoonnummer 14075 en via de website www.zaanstad.nl. Niet bij hem, want hij is tenslotte ‘geen klachtenambtenaar’. Zijn de bloembakken het resultaat van eerdere plannen, Kooi’s hand word nu toch voor de Kalvers zichtbaar. Enkele weken geleden was er ‘de containeractie, bedoeld als wapen in de strijd tegen zwerfvuil. Kalvers konden hun grofvuil eenmalig in een container dumpen. “En de vervanging van het riool zal eerder dan gepland klaar zijn, namelijk vóór het jaar 2015” , meldt Kooi. Belangrijk volgens hem, want ‘pas daarna kunnen de wegen worden opgeknapt’. In ‘t Kalf hoeft men dus niet te vrezen voor Amsterdamse toestanden, waarbij de ene uitvoerder de straat opbreekt, die de andere uitvoerder net had dichtgegooid. En die losse tegels dan, die worden voor 2015 toch wel recht gelegd? Dat klopt, dat gebeurt nog dit jaar. ’Met de strijkijzermethode’ zegt Kooi. Lopende wijkzaken Ook voor buurthuis De Bovenkruier ziet Kooi een grote rol in de wijk. Of de wijk daar ook zo over denkt, is - zegt Kooi desgevraagd -, ‘niet onderzocht, maar ‘het eetcafé loopt goed’. Er zijn plannen om bedrijfspanden te bouwen op sportpark Hoornseveld naast het Prins Bernhardplein. Geruchten dat er ook op Sportpark De Kuil bij ’t Kalf bedrijven komen, weerspreekt Kooi. “Er wordt zoveel gezegd en geschreven ”stelt hij. En de oversteekplaats op de Scholtenstraat? Nog dit jaar onderzoekt Zaanstad hoe deze veiliger kan worden gemaakt. Geen reden tot ongerustheid van de wijk, zo lijkt het. Sommige zaken komen op de burger wel eens vreemd over. Zoals de weg Ramsbeek waar je ’t Kalf verlaat richting Heerenhuis. Daar houd het fietspad aan een kant van de weg op en het voetpad aan de andere kant. Al bij de herinrichting van de Waal ,enkele jaren geleden, berichtte Eigenwijks (de voorloper van Zaansewijken) hierover. ‘Geen ideale situatie’, maar de oorzaak is volgens Kooi ‘ruimtegebrek’. Zaanstad zorgt nog dit jaar voor ‘een belijning op de weg om de situatie voor alle weggebruikers overzichtelijker te maken’, zegt hij. Jagersveld Enkele bruggen worden vervangen, dat is binnenkort klaar. En de plaatselijke ‘Titanic’, dat halfgezonken bootje aan de rand van de Jagersplas? Daarvan is ‘hem niets bekend’, maar hij geeft het door aan de beheerder van het recreatiegebied. Voorlopig maakt het duikteam van de brandweer Zaanstreek-Waterland nog dankbaar gebruik van deze buitenkans om met calamiteiten te water te oefenen. Buurtschouw Deze zal zijn op 21 april van 15.30 tot 18.00 uur van Hegermeer tot en met De Waal. Vertrekpunt is buurthuis De Bovenkruier. Het zogenoemde Cleanteam houdt in samenwerking met de basisscholen een schoonmaakronde in de wijk van 17 tot en met 21 mei. Er is een structuur vanuit de gemeentelijke organisatie. Er zijn ideeën van bewoners, er zijn plannen, maar de middelen zijn beperkt. De tijd zal leren of dit genoeg is om ’t Kalf leefbaarder te krijgen en te houden. Uit de bewonersenquętes van de wijkambassadeurs zal blijken of alle inspanningen voldoende zijn. Een ding lijkt zeker: alleen met inzet van bewoners en bezoekers van ’t Kalf zijn sommige doelen haalbaar. Want zaken als hondenpoep, het vernielen van de verlichting in de fietstunneltjes en de ‘hangjongeren’ bij de Tref zullen niet zonder een mentaliteitsverandering zijn opgelost.
