Op 22 april 2010 vond in buurtcentrum de Poelenburcht een gesprek plaats tussen de gemeente Zaanstad, Stichting Welsaen en de redacties van Zaansewijken over de voortgang van het schrijfproject dat verhalen uit de wijk brengt.
Voor de bespreking ontmoeten de redactieleden elkaar. De redacties functioneren onafhankelijk van elkaar, de meesten kennen elkaar niet. Er wordt wat informatie uitgewisseld en de uitkomst is unaniem. Zaansewijken moet doorgaan als totaalconcept, de krant en de website. Geen verbrokkeling. En het moet structureel geregeld worden.
Dit is de inzet waarmee we het gesprek ingaan. Hans van der Woude, gebiedsmanager bij de gemeente Zaanstad geeft een toelichting op de gemaakte keuze. Bezuinigingen, CAO-stijgingen bij Welsaen, niet alles is meer haalbaar, er moeten keuzes gemaakt worden. Voor Zaansewijken betekent dit: de ondersteuning verdwijnt, de website en de krant kunnen blijven als de redacties zelf hiervoor geld regelen via het leefbaarheidsbudget of een voucher.
Ontmoedigend Van verschillende kanten komen de reacties. Is dit ontmoedigingsbeleid? In veel wijken is het leefbaarheidsbudget al vastgesteld. Zo creëer je versnippering en onderling getouwtrek tussen bewoners. Waarom heeft de gemeente niet met de wijkbeheren gesproken? Wat betekent dit voor de afspraken die er vijf jaar geleden bij de evaluatie van het stadsbreed wijkbeheer gemaakt zijn?
Stadsbreed wijkbeheer Eind jaren negentig is het stadsbreed wijkbeheer ingevoerd. Het tweeledig doel was enerzijds wijkbewoners te stimuleren actief deel te nemen aan het verbeteren van de leefbaarheid in hun omgeving. Anderzijds betekent het dat de gemeente meer wijkgericht gaat werken, door bij het maken van plannen voor de wijken dit ook in nauw overleg met de wijken te doen. Wijkwethouder, wijkmanager, wijkbeheer en Zaansewijken, het zijn allemaal zaken die voortvloeien uit dit beleid. In wijkovereenkomsten zijn afspraken gemaakt over de manier waarop men binnen deze samenwerking met elkaar omgaat. Vijf jaar geleden is deze werkwijze geëvalueerd en zijn opnieuw afspraken gemaakt. De huidige gang van zaken doet daar geen recht aan en dat wordt als weinig respectvol ervaren.
Onzichtbare schakel Nog een aantal zaken worden besproken. De wijze van financiering. Het feit dat er wel geld is voor het inhuren van een professionele journalist, die zich gaat richten op wijknieuws. En dat dit geld er niet is voor de ondersteuning van een gemotiveerde groep vrijwilligers. De redacties draaien heel zelfstandig, waardoor ondersteuning niet direct zichtbaar is. De coördinator vormt echter de verbindende schakel, het aanspreekpunt, degene die zich hardmaakt voor het onderhoud en beheer – kennisverbetering, updaten van de website, het zoeken naar bronnen van financiering. Zonder deze schakel zouden de redacties nu niet hier als totaal aanwezig zijn.
Pragmatisch De uitkomst staat echter vast: de ondersteuning verdwijnt, de website en krant kunnen blijven als wij er het geld voor regelen. Opnieuw gebeurt het. De informatie is gedeeld, de standpunten vastgesteld, dan wordt weer heel pragmatisch gekeken. Wat moet er gebeuren voor 2010? De Zaankanter is blij met de wijkpagina’s en doet een tegemoetkoming in de offerte. Redacties en gaan zich inzetten voor vouchers en geld uit de wijkbudgetten. Welsaen zet een en ander op papier, zodat dit ook na vertrek van de ondersteuning terug te vinden is. Voor 2011 willen de redacties en aanwezigen vanuit het wijkbeheer de zaak weer centraal geregeld hebben.
Op korte termijn is er een oplossing. Maar of bij de gemeente is overgekomen dat het hier niet gaat over geld, maar over uitvoering geven aan beleid?
